Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

Ζητείται Ελπίς (Η εκλογές και... η νύφη)

            

Σε λίγες εβδομάδες ο λαός καλείται να προσέλθει στις κάλπες για να βγάλει τους αντιπροσώπους του στη νέα βουλή.
Οι εκλογές, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία... Hδη είχαν έμμεσα προαναγγελθεί από το περασμένο καλοκαίρι και ήταν κοινό μυστικό σε όλους όσοι ασχολούνται με τα «κοινά» με τον έγγραφο και τον ηλεκτρονικό τύπο.

Η κυβέρνηση έψαχνε την αφορμή και την κατάλληλη στιγμή (η οποία δεν ερχόταν ή δεν ταίριαζαν οι περιστάσεις π.χ τα πάνω-κάτω με τον  ΕΝΦΙΑ οι διάφορες άστοχες ενέργειες –κόκκινα δάνεια,εκατό δόσεις στην εφορία κλπ).

Η δε αντιπολίτευση με τις διαδοχικές προτάσεις μομφής «τραβούσε το χαλί» με  την υπάρχουσα κατάσταση τη δύσκολη έως τραγική, που βίωνε και βιώνει  ο ελληνικός λαός  έχοντας  ως λάφυρο τις δημοσκοπήσεις να τη φέρουν μπροστά..

 Όμως   τα πάνω-κάτω  των διαφόρων στελεχών της και  η ασάφεια γα το τι θα κάνει μόλις  αναλάβει  τη διακυβέρνηση της χώρας, (μη μπορώντας να πραγματοποιήσει τις παροχές της Θεσσαλονίκης) τα δημοσκοπικά ευρήματα δεν την «εκτίνασσαν» υψηλά αλλά με λίγες μονάδες μπροστά από τη ΝΔ που στις τελευταίες έγκυρες δημοσκοπήσεις περιορίστηκαν στο όριο του στατιστικού λάθους.
Η εκλογή του προέδρου της Δημοκρατίας ήταν ένα όνειρο απατηλό.Κι αυτό όλοι το γνώριζαν.....

Κι έτσι, προχωράμε  ολοταχώς προς την 25ην Ιανουαρίου 2015, γνωρίζοντας εκ των προτέρων τι αποτελέσματα θα δούμε, χωρίς να ισχύει η ρύση του αείμνηστου Χαρίλαου Φλωράκη  ότι «η κάλπη είναι  γκαστρωμένη» γιατί  δεν ξέρουμε τι θα βγάλει την επομένη).Ενώ εμείς, με τα τόσα «υπερηχογραφήματα»δημοσκοπήσεων  ήδη έχοντας μια εικόνα -έστω και   στο περίπου- για το  τι, μας περιμένει:

α) Κανείς δε θα βγει αυτοδύναμος (Είτε ο ΣΥΡΙΖΑ είτε η ΝΔ) Χωρίς να παραβλέπουμε τη ρύση Φλωράκη,
β) Θα χαθούν(θα κοστίσει,-το μόνο σίγουρο-)τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια ευρώ για το όλο εγχείρημα της εκλογικής διαδιασίας

Επομένως η μόνη «αγωνία» που έχουμε είναι ποιος θα συνεργαστεί με ποιον.

1.Αν βγει πχ  η ΝΔ υπάρχει το ενδεχόμενο να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου με το…ΑΣΟΚ –πετσοκομένο- του Γ.Παπανδρέου(αν κάνει κόμμα  ίσως πάρει  και κάποιους που ετοιμάζονται για ΣΥΡΙΖΑ μεριά-σενάριο-),με το ΠΟΤΑΜΙ του Σ. Θεοδωράκη, ίσως  με κάποιες προϋποθέσεις.
2.Αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει άραγε η δυνατότητα να συνεργαστεί με κάποιο από τα παραπάνω κόμματα; (οι ΑΝΕΛ   για παράδειγμα δύσκολα μπαίνουν, και αν ναι,  θα έχουν λίγους βουλευτές που δεν φτάνουν για το σχηματισμό κυβέρνησης,ύστερα είναι τα Μακεδονικά τα Αιγαία κλπ).  Το ΚΚΕ  έχει από μόνο του αποκλείσει μια τέτοια συνεργασία.
 Μήπως  τελικά "ο γάμος"γίνει με κάποιους από τους προαναφερθέντες  στη αρχή κομματικούς σχηματισμούς;

Τι θα γίνει λοιπόν; Θα συνεργαστεί  αβασάνιστα -παρά τις αντίθετες εξαγγελίες του-με  τη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ ή το ΠΟΤΑΜΙ; Μα θα  επικαλεσθεί κάποιος: τη ρύση του αδικοχαμένου Π. Μπακογιάννη :  «στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» Όλα λοιπόν  μπορούν να γίνουν υπό κάποιες προϋποθέσεις.
Κι αν  για παράδειγμα υπάρξει μια μορφή συνεργασίας  με σκοπό  την αναθεώρηση του συντάγματος και της σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας, την αλλαγή του εκλογικού νόμου ( την κατάργηση  του μπόνους των 50 εδρών στον πρώτο)  και εν συνεχεία « εν ευθέτω χρόνω» πάμε στις κάλπες;

Μα θα αναλογισθεί ο κάθε σώφρων : «Ήταν ανάγκη να δαπανήσουμε 2.000.000.000 € τα οποία θα «φορτωθούν» στις πλάτες του κοσμάκη για να αποδείξουμε ότι τα κόμματα μπορούν να συνεργαστούν για το καλό αυτής της χώρας, αναβαθμίζοντας και κάνοντας πιο ισχυρή τη διαπραγμάτευση σε κάθε είδους τρόϊκα και ΔΝΤ, δίνοντας την εικόνα της ενότητας του ελληνικού λαού προς τα «μέσα» και πολύ περισσότερο προς τα έξω;»
Το χρηματιστήριο είναι κάτω, η αγορά, η κοινωνία ,το ηθικό, η ελπίδα, η μέρα η νύχτα……

Οι μόνοι που είναι στα «πάνω» τους είναι οι κομματικοί σχηματισμοί και τα γκρουπούσκουλα που τους παρατρέχουν, και ίσως κάποιοι  παρασυρόμενοι και απογοητευμένοι που ελπίζουν γιατί τους αρέσουν τα παραμύθια. Δεν θέλουν  ν’ ακούν την πραγματικότητα γιατί ήδη τη ζουν στο πετσί τους και υποφέρουν και.. πεθαίνουν στην κυριολεξία.
Απλά χρειάζονται το παραμύθι (όπως τα σήριαλ του αείμνηστου  και ταλαντούχου Νίκου Φώσκολου για να ξεχνιούνται και… μετά ευχαριστημένοι να ξυπνούν αντικρίζοντας την πραγματικότητα και εν συνεχεία βρίζοντας, πάλι από την αρχή..
Διότι, γι’ αυτούς δυστυχώς « τίποτα δεν έχει αλλάξει, αλλά και τίποτα δεν είναι όπως παλιά» ("Γέλα πουλί μου γέλα" Π.καιΧ.Κατσιμίχας –Ζεστά ποτά-) αλλά η απογοήτευση τους έχει κάνει να μην ακούν πια τα δυσάρεστα και τους  αριθμούς που ανεβοκατεβαίνουν στα μάτια τους στην οθόνη της τηλεόρασης, μαζί με  τις εικονικές  δεσμίδες χαρτονομισμάτων  κάθε βράδυ.
Αρέσκονται  στις «ωραίες ιστορίες»  για να ξεχνιούνται,είτε αυτές προέρχονται από τη συμπολίτευση, μα πολύ περισσότερο από την αντιπολίτευση που έρχεται κι ας γνωρίζουν ότι δε θα πραγματοποιηθούν ….

Κι αυτό το –βάρβαρο- έθιμο της παροχολογίας, δυστυχώς οι «πολιτικοί» μύστες από αρχαιοτάτων χρόνων, το μεταφέρουν  από  πολιτική γενεά σε γενεά, με θρησκευτική ευλάβεια, ώστε  να το εξασκήσει πάρα πολύ καλά -με διαφορετικά μέσα κάθε φορά- αλλά  πάντοτε με τα ίδια «θαυματουργά» αποτελέσματα…
Αυτοί θα βγουν στο στάδιο της βουλής και οι ψηφοφόροι θα περιμένουν ως συνήθως  στην κερκίδα.
Ο γάμος επετεύχθη....  τη "νύφη" όμως  την πληρώνει ΠΑΝΤΟΤΕ ο  κυρίαρχος λαός που επικαλούνται στα παχιά τους λόγια.....

Ζητείται Ελπίς (Αντώνης Σαμαράκης)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου