Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

Η τέχνη της πόλης

.


                         Έτσι σκύβεις..
Ένας σταθμός όλη σου η ζωή,
μια αίθουσα αναμονής μάλλον πληκτική και αδιάφορη με την αλήθεια,
ξένη με τις ιδέες σου,παράλογη με τον εαυτό σου.
Κι όμως, περιμένεις πετώντας κατάχαμα, το τελευταίο τσιγάρο της αποτυχίας,
ανάβοντας μ΄ενα καινούριο την ελπίδα της αδιάλλακτης επιθυμίας σου,
για τη συνέχεια της προσπάθειας.
Η μοναξιά, γίνεται η φλόγα των στοχασμών σου
κι ύστερα.....βυθίζεις για πάντα το μαχαίρι της υπομονής και συμβιβάζεσαι.
                                                                                       π.κ Σεπτέμβρης'80





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου