Σάββατο, 25 Μαΐου 2019

The Ape Man








Ένας λαϊκός καθημερινός άνθρωπος κατοικεί στον τελευταίο όροφο ενός ουρανοξύστη. 
Κατά τη διάρκεια της ημέρας, εργάζεται  στην βρώμικη  και απρόσωπη μεγαλούπολη στην αποκομιδή των σκουπιδιών, αλλά το βράδυ, παρακολουθεί ταινίες με τον  Tarzan και ονειρεύεται τη δική του ζούγκλα. 
Καθώς καλλιεργεί κι απολαμβάνει στην ταράτσα του ουρανοξύστη, τον δικό του κήπο κάθε μέρα  μετά τη δουλειά, μια μέρα  ακούει τις απελπισμένες κραυγές της γειτόνισσάς του.  
Ξαφνικά, ξυπνάει μέσα του ο Tarzan και φαντασιώνεται να διασώσει την αγαπημένη του "Jane" του διπλανού διαμερίσματος.
Βραβευμένη ταινία animation  μικρού μήκους του Pieter Vandenabeele  με συμμετοχή σε πολλά διεθνή  φεστιβάλ.

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Αναφιώτικα. Μια "νησιώτικη φαβέλα" κάτω από την Ακρόπολη που σε ταξιδεύει στο Αιγαίο


Μια από της πιο συνηθισμένες εικόνες σε όσους επισκέπτονται συχνά το κέντρο της Αθήνας και ειδικότερα την ευρύτερη περιοχή της Πλάκας είναι να συναντάς ξένους αλλά και Έλληνες επισκέπτες της περιοχής οι οποίοι προσπαθούν να εντοπίσουν τα περίφημα Αναφιώτικα.

Τα Αναφιώτικα, αν τελικά καταφέρετε να τα εντοπίσετε (δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο), θα σας ανταμείψουν και με το παραπάνω. Πρόκειται για έναν οικισμό που σε ταξιδέψει στον χρόνο και σίγουρα και σε κάποιο από τα υπέροχα νησιά του Αιγαίου μας.

Επειδή αυτό το μέρος το αγαπάμε ιδιαίτερα και το επισκεπτόμαστε συχνά, δεν είναι και λίγες οι φορές που ακούμε κυρίως από τους ξένους τουρίστες να τo παρομοιάζουν και με τiς διάσημες Φαβέλες του Ρίο ντε Τζανέιρο.

Μπορεί το λευκό και γαλάζιο χρώμα που κυριαρχεί να παραπέμπει στiς Κυκλάδες (εξάλλου από Κυκλαδίτες δημιουργήθηκε και ο οικισμός), όμως είναι τόσο πολύ μικρά τα περισσότερα από τα σπίτια, τόσο παλιά και τόσο άναρχα δομημένα (και τόσο όμορφα παράλληλα), που εύκολα σε παραπέμπουν σε μια “νησιώτικη φαβέλα”.

Εξάλλου η εικόνα από ψηλά φανερώνει και πολλές  εγκαταλελειμμένες και μισογκρεμισμένες μικρές κατοικίες με στέγες από τσίγκους και πλίθινους τοίχους που ενισχύουν αυτή την άποψη.

Η ιστορία

Τα Αναφιώτικα είναι μια γραφική λιλιπούτεια συνοικία της Αθήνας που βρίσκεται σκαρφαλωμένη στην βορειανατολική πλευρά του βράχου της Ακρόπολης, στα όρια της συνοικίας της Πλάκας.

Η συνοικία δημιουργήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή εργάτες από την Ανάφη, που είχαν έρθει στην Αθήνα για να εργαστούν ως χτίστες στην ανοικοδόμηση της πόλης και στην ανέγερση των ανακτόρων του Όθωνα.

Αυτοί αρχικώς κατοικούσαν στη περιοχή της Ζωοδόχου Πηγής στην Οδό Ακαδημίας, όπου το κράτος τους είχε διαθέσει κάποια μικρά οικόπεδα για να εγκατασταθούν οικογενειακώς και μονίμως. Σύντομα όμως οι τιμές των οικοπέδων και των κατοικιών ανέβηκαν υπερβολικά και καθώς οι εργάτες αυτοί δεν είχαν καμία πρόθεση να μετακινηθούν κάπου μακριά αποφάσισαν να εγκατασταθούν παράνομα στον Ιερό Βράχο. Ως πρώτοι οικιστές αναφέρονται ένας ξυλουργός (Γ. Δαμίγος) και ένας κτίστης (Μ. Σιγάλας) από την Ανάφη. Αυτοί μετέφεραν στον Βράχο τα δομικά υλικά με την απαραίτητη μυστικότητα που απαιτούσαν οι συγκυρίες και μέσα σε μία μόνο νύχτα με συλλογική εργασία έστησαν τα δύο πρώτα σπιτάκια της συνοικίας.

Μερικές μέρες αργότερα κάποιοι Αθηναίοι από το Ριζόκαστρο αντιλήφθηκαν τα αυθαίρετα κτίσματα και κάλεσαν την Πολεοδομία, αλλά μέχρι να εντοπιστεί ο αρμόδιος και να ενεργήσει δεόντως το παράδειγμά των δύο ακολούθησαν κι άλλοι Αναφιώτες με αποτέλεσμα οι κατοικίες να πολλαπλασιαστούν, με τις αρχές παράλληλα να μην παίρνουν κάποιο δραστικό μέτρο. Το μεγαλύτερο μέρος των Αναφιώτικων χτίστηκε κυρίως κατά την περίοδο της έξωσης του Όθωνα και της μεσοβασιλείας.

Η συνοικία χτίστηκε ακολουθώντας την αρχιτεκτονική των Κυκλάδων. Οι Αναφιώτες αναστήλωσαν παράλληλα με την εγκατάστασή τους, τους δύο ναούς που βρίσκονταν στην περιοχή από τον 17ο αιώνα, τον ναό του Αγίου Συμεών και του Αγίου Γεωργίου των Βράχων.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 χτίστηκε προσφυγική συνοικία με παραπήγματα στα ανατολικά των Αναφιώτικων εμπλουτίζοντας την σύνθεση του πληθυσμού. Τη δεκαετία του 1950 τμήμα της συνοικίας κατεδαφίστηκε στα πλαίσια ανασκαφών. Την δεκαετία του 1980 απαλλοτριώθηκε περίπου το 1/3 της συνοικίας προς τα τείχη από το υπουργείο πολιτισμού ώστε να αποκαλυφθεί ο αρχαίος Περίπατος. Τα επόμενα χρόνια η περιοχή μαζί με την Πλάκα αναβαθμίστηκε σημαντικά και σήμερα παραμένουν μόνο 45 οικήματα τα οποία έχουν κηρυχθεί διατηρητέα.Τα οικήματα έχουν επιφάνεια από 8 έως 36 τ.μ.

Οι κάτοικοι των Αναφιώτικων το 2015 όπου έγινε και η τελευταία καταμέτρηση ήταν 65 ατομα και ανάμεσά τους υπήρχαν και 4 παιδιά.

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019

NOVAE -Ένα αισθητικό όραμα για κάποιο σουπερνόβα

Το Novae είναι μια ταινία που περιγράφει ένα αστρονομικό γεγονός - το τέλος ενός αστεριού - καθώς εμφανίζεται στα τελευταία εξελικτικά στάδια της ζωής του  του οποίου ο δραματικός και καταστροφικός θάνατος χαρακτηρίζεται από μια τελική τιτάνια έκρηξη που ονομάζεται σουπερνόβα.


Ο Thomas Vanz  κινηματογραφεί διάφορους τύπους εκρήξεων που συμβαίνουν κατά το τέλος της ζωής των αστεριών στη διάρκεια της  οποίας παράγουν εξαιρετικά φωτεινά αντικείμενα, αποτελούμενα από πλάσμα, (ιονισμένη ύλη) και των οποίων η αρχική φωτεινότητά τους στη συνέχεια αδυνατίζει, μέχρι του σημείου της αφάνειας μέσα σε λίγους μήνες.


Χρησιμοποιώντας μόνο ένα ενυδρείο, μελάνι και νερό, αυτή η ταινία είναι επίσης μια προσπάθεια να εκπροσωπήσει το τέλος αυτού του γίγαντα μέσα στην απεραντοσύνη του σύμπαντος χωρίς καμία παραγόμενη εικόνα να έχει υπολογιστεί από πριν, μέσα στο πλαίσιο του τυχαίου.


Είναι ένας φόρος τιμής στην ταινία του Kubrick (2001: Η οδύσσεια του διαστήματος του 1968 ) ή του Nolan (Διαστρικό -Interstellar- του 2014 ), το Novae είναι ένα κοσμικό ποίημα που θέλει να εισαγάγει τον θεατή στην άπειρη και πολύχρωμη ομορφιά των νεφελωμάτων.




ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ:
Η απείρως πολύχρωμη βιοποικιλότητα των Fractals

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2019

Breaking Point - οριακό σημείο


Οριακό σημείο
Το φαινόμενο "υστερική δύναμη" είναι μια ένδειξη ακραίας δυνατότητας κατάστασης συνήθως όταν οι άνθρωποι βρίσκονται στη φάση  μεταξύ ζωής και θανάτου.
Παρατηρούμε μια μητέρα που γεννά το παιδί της. Αντί να βλέπουμε τα πράγματα σε πιο ρεαλιστικό επίπεδο, ακολουθούμε  καταστάσεις που συμβαίνουν σε μια πιο μεταφορική πλευρά.
Το επίκεντρο της δράσης είναι η πρόκληση της γέννησης, η οποία παρουσιάζεται ως μια ακραία εκδοχή η οποία εξελίσσεται  κυριολεκτικά σαν ένα οριακό σημείο
ζωής και θανάτου.
DIRECTOR: Martin Lapp
CINEMATOGRAPHER: Chris McKissick
PRODUCER: Anica Maruhn, Tobias Gerginov
VFX PRODUCER: Francesco Faranna
MUSIC: Petteri Sainio
SOUNDDESIGN: Tobias Scherer
VFX SUPERVISOR: Martin Lapp
LEAD TECHNICAL DIRECTOR: Johannes Franz
CUTTER: Raquel Caro Nuñez
SZENENBILD: Tonia Hochsieder
PRODUCTION: Filmakademie Baden-Württemberg GmbH
BreakingPoint from Martin Lapp on Vimeo.